kunstenaar
Nicolette Arens studeerde af aan de Academie voor Beeldende Kunsten St. Joost te Breda, met als afstudeerrichting de Vrije Grafische Autonome Kunsten.
Afgestudeerd als autonoom grafisch kunstenaar zijn de grafische technieken in haar werk geleidelijk aan vervangen door de techniek van het schilderen. Het kleurgebruik en de vormgeving blijven de grafische achtergrond weliswaar nog verraden, maar ook hier is de verschuiving naar het teken- en schilderachtige in gang gezet. Het vette aanzetten van felle kleuren tegen de dikke zwarte belijning is bezig plaats te maken voor lossere lijnen.
Door in haar landschappen soms een kaleidoscopische invalshoek te gebruiken ontstaan er sfeerbeelden die geabstraheerd lijken te worden. Het werk is als het ware een studie naar vorm en kleur. Dit wordt gecombineerd met haar voorliefde voor eilanden, het grensgebied tussen land en water met al zijn bewoners (papegaaiduikers zijn een rode draad), vuurtorens en koude streken.
Kippen hebben zich langzaam een heel eigen plaats in haar werk veroverd. Nadat ze zelf kippen is gaan houden, en deze uitgebreid kon bestuderen, zijn ze in haar vingers gaan zitten. Het bleek dat niets menselijks kippen vreemd is. Langzaam zijn de schetsen en krabbels uigegroeid tot de tekeningen en schilderijen van vandaag. Er is een voortdurende communicatie gaande tussen kip en toeschouwer; zoals kippen dat nu eenmaal graag doen. Daarbij willen ze ons ook nog weleens een spiegel voorhouden.
Graduated as an autonomous graphic artist, the graphic techniques in her art are gradually replaced by the techniques of painting. However the coloring and style still gives away the graphic background, the shift to a drawing- and paintingprocess has already been started. The thick accenting of bright colours against the fat black lining is gradually replaced by more free, loose lines.
By using a kaleidoscopic angle into her landscapes she creates a particular image that especially expresses the certain atmosphere of a landscape. Skip details that do not add anything and leave a frame that carries an image.
“ What particularly interests me is the interaction of the visual elements of lines, shapes, tones and colors”. Her art is a study to form and colour, combined with her predilection for islands, the borderline between land and sea with all his inhabitants (puffins are a thread), lighthouses and cold regions.
Chickens conquered totally their own place within her art. After she started keeping chickens, it was also a lot of fun watching those cheerful and lively girls. And suddenly one day the chickens appear on paper. It turned out that chickens behave a lot like humans, with their own characters and yes, they could be moody too.
Slowly but surely sketches and drawings grew into the paintings of today. There is a constant communication between chickens and spectators; just like chickens love to do. And maybe these lovely birds also deserve a much more friendly approach in these days of factory farming.
Today the ladies demand more and more attention and they are prepared to spread their wings over Europe.